Om de een of de andere reden komt er zo nu en dan een poging bovendrijven waarin de halve fles olijfolie wordt vervangen door 3 theelepels. Waarom? Wie zal het zeggen. Tijdelijke zinsverbijstering? Lekker is 't allezins niet. Aubergines hebben echt olie nodig.
De Ottomanen waren de hype van gezonde voeding al lang voor. Er bestaan sinds jaar en dag grapjes over de naam van hun aubergineschotel: imam bayildi. "De imam viel flauw".
De naam van het gerecht, de imam viel flauw ( das echt de vertaling. I kid you not. Klop efkes aan bij uw Turkse buurman en vraag het maar). Dus de naam van het gerecht, dat zou gebaseerd zijn op een verhaal over een Turkse imam ( een priester) die niet wist wat hij proefde toen zijn vrouw hem het gerecht voorschotelde. Das althans versie 1. Andere versies poneren dat de imam flauw viel toen zijn vrouw hem vertelde hoeveel de ingrediënten van het gerecht kostte, of toen hij hoorde hoeveel olijfolie erin zou zitten. Mijn persoonlijke favoriet:
Een imam trouwde met de dochter van een olijfolie handelaar. Haar bruidsprijs bestond uit 12 kannen van de meest verfijnde olijfolie. Daarmee bereidde ze elke avond een auberginegerecht met tomaten en ajuinen. Op de 13e dag was er geen aubergineschotel te bespeuren. Toen de imam hoorde dat de olijfolie immers op was, viel hij flauw. De imam zou vast een hartaanval gekregen hebben bij de aanpak van Pascal Naessens, 3 theelepels olie ...
Er bestaan evenveel grapjes als familierecepten van dit gerecht. Ook Sicilië heeft een eigen versie: melanzane alla parmigiana. Geen flauwvallende priester helaas, maar zo verdomd lekker. En zo verdomd lang om te maken. Tijdens mijn safari doorheen de markt van Jinja (wie heeft er leeuwen nodig?) kwam ik een oud madammeke tegen. Op haar marktkraampje enkel een paar bundelkes baby aubergines. Verder niets. "Zit ze me hier baby aubergines te plukken ipv ze nog even te laten groeien en er meer geld voor te krijgen", dacht ik toen ik de bundelkes bekeek. Het madammeke werkte op mijn gemoed. Wat ik met die aubergines ging doen, wist ik toen nog niet. Maar ik heb de dubbele prijs betaalt voor een bundelke paars geluk.
De naam van het gerecht, de imam viel flauw ( das echt de vertaling. I kid you not. Klop efkes aan bij uw Turkse buurman en vraag het maar). Dus de naam van het gerecht, dat zou gebaseerd zijn op een verhaal over een Turkse imam ( een priester) die niet wist wat hij proefde toen zijn vrouw hem het gerecht voorschotelde. Das althans versie 1. Andere versies poneren dat de imam flauw viel toen zijn vrouw hem vertelde hoeveel de ingrediënten van het gerecht kostte, of toen hij hoorde hoeveel olijfolie erin zou zitten. Mijn persoonlijke favoriet:
Een imam trouwde met de dochter van een olijfolie handelaar. Haar bruidsprijs bestond uit 12 kannen van de meest verfijnde olijfolie. Daarmee bereidde ze elke avond een auberginegerecht met tomaten en ajuinen. Op de 13e dag was er geen aubergineschotel te bespeuren. Toen de imam hoorde dat de olijfolie immers op was, viel hij flauw. De imam zou vast een hartaanval gekregen hebben bij de aanpak van Pascal Naessens, 3 theelepels olie ...
Er bestaan evenveel grapjes als familierecepten van dit gerecht. Ook Sicilië heeft een eigen versie: melanzane alla parmigiana. Geen flauwvallende priester helaas, maar zo verdomd lekker. En zo verdomd lang om te maken. Tijdens mijn safari doorheen de markt van Jinja (wie heeft er leeuwen nodig?) kwam ik een oud madammeke tegen. Op haar marktkraampje enkel een paar bundelkes baby aubergines. Verder niets. "Zit ze me hier baby aubergines te plukken ipv ze nog even te laten groeien en er meer geld voor te krijgen", dacht ik toen ik de bundelkes bekeek. Het madammeke werkte op mijn gemoed. Wat ik met die aubergines ging doen, wist ik toen nog niet. Maar ik heb de dubbele prijs betaalt voor een bundelke paars geluk.
Ingredienten voor 1 fietsersportie of voor 1,5 niet-fietsersportie:
(Italianen, gelieve de fietsersportie te hanteren)
- veeeel olijfolie
- 5 tomaten
- 1 teentje look
- 1 kleine rode ajuin
- gedroogde oregano
- zout / peper
- beetje suiker
- 5 baby auberginekes of 1 grote
- water
- pasta ( schelpjes met n groefje zijn het beste, maar alles kan. Ook patatjes bv)
Werkwijze
Dit recept is een 3 stapswijze;
1. Aubergines goudbruin bakken
2. saus laten pruttelen
3. pasta koken.
Ge moet dus wel even op uw gemak voor de kookpot kunnen gaan zitten.
Zit ge in een hostel met meerdere vuren ter beschikking? Laat de saus dan al pruttelen, bak de aubergines simultaan en terwijl ge de saus met aubergines op t einde nog 5 minuten laat trekken, pasta koken.
- aubergines in kleine plakjes. Zie foto.
- Bak ze goudbruin in genoeg olie in een pan.
Er moet ten alle tijde iets of wat olie zichtbaar in de pan zijn. Geen olie te bespeuren? Bijgooien. Ja dat wordt allemaal opgeslorpt door de aubergines, das de bedoeling. Waarschijnlijk gaat ge de aubergines in meerdere keren moeten bakken. Don't crowd the aubergines. Ze moeten elks de bodem van de pan raken. No cheating!
Als de aubergines klaar zijn, zet ze even opzij.
2. Saus
- Versnipper de look en de ajuin en stoof even aan in wat olie.
- Snijd de tomaten in blokjes en voeg toe met wat water, de oregano en de suiker.
De suiker gaat de zurigheid uit de tomaten in balans brengen. Een wortel werkt ook. Schillen en erin doen. Neemt de zurigheid op. De wortel wel weggooien als de saus klaar is, beste Belgen! Gaandeweg in de saus blijven roeren en meer water toevoegen als dat nodig is. Ik hou zelf van een dikkere saus, dus ik voeg niet zoveel water toe. De saus staat zo'n 20 min op, tot ge er geen tomatenblokje meer in herkent.
3. Pasta koken
Als de pasta gekookt is, even de saus proeven ( daarvoor was ie te heet) Ik voeg dan pas zout en peper toe omdat ge dan beter kunt proeven of ge er nog wat extra bij moet doen.
Buon apetito!
Kan andere olie ook?
Ja tuurlijk,maar ... olijfolie heeft een heel andere smaak en dikte dan andere olies. Ge gaat dus even moeten testen hoe de smaak uitvalt met een chapati olie of n deepfry olie. Voor olie overigens, en kruiden, zoekt de Indiers en Pakistanen in Afrika ( veelal degene met supermarkten zoals wij ze kennen) Die hebben wel wat in huis.
Waarom groefjes pasta?
Wel, groefjes in de pasta hebben eigenlijk een functie en das niet omdat de penne er dan zo leuk uitziet. De groefjes zitten erin zodat de pasta de saus beter 'vasthoudt'. Als de pasta glad is, glijdt de saus er makkelijk af. Its a nerdy thing for sure, maar het maakt de smaak net dat ietsje beter ( uw pasta moet niet zwemmen in de saus, hoogstens pootjebaden) Schelpjes scheppen de saus dan nog eens extra op. Maar by all means, gebruik eendert welke pasta ge goesting in hebt of vindt. Zwemmen of pootjesbaden, met zurige wortel of zonder ... take your pick and make it yours!
Geen opmerkingen:
Een reactie posten